“El año de aprendizajes y encuentros” / Een jaar van leren en ontmoetingen

 El 5 de noviembre cumplí mi primer año trabajando en el verpleeghuis. Ha sido un año de aprendizaje constante: comprender un nuevo sistema de salud, adaptarme a una cultura distinta y abrirme paso en un idioma que poco a poco se ha vuelto parte de mi día a día.

Pero, por encima de todo, ha sido un año de encuentros. De historias compartidas, de sonrisas inesperadas y de esas conversaciones sencillas que terminan iluminando una jornada entera. Acompañar a nuestros abuelos y abuelas en su rutina es, para mí, un privilegio que disfruto profundamente.

En este camino he reafirmado algo que siempre he creído: cuando partimos, lo material no viaja con nosotros. Lo que verdaderamente permanece es la huella que dejamos en el corazón de quienes se cruzan con nosotros. Y también las huellas que ellos dejan en el nuestro. ❤️

Un año después, sigo aprendiendo, creciendo y agradeciendo cada pequeño momento que este trabajo me regala.

💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫

Op 5 november heb ik mijn eerste jaar in het verpleeghuis gevierd. Het is een jaar geweest van voortdurend leren: het begrijpen van een nieuw zorgsysteem, het aanpassen aan een andere cultuur en het eigen maken van een taal die stap voor stap deel is geworden van mijn dagelijks leven.

Maar boven alles was het een jaar vol ontmoetingen. Vol gedeelde verhalen, onverwachte glimlachen en die eenvoudige gesprekken die een hele dag kunnen oplichten. Het is voor mij een voorrecht om onze ouderen in hun dagelijkse routine te mogen begeleiden.

In dit jaar heb ik iets opnieuw bevestigd waar ik altijd in heb geloofd: wanneer we vertrekken, nemen we geen materiële dingen mee. Wat écht blijft, is de indruk die we achterlaten in de harten van de mensen die we op dit levenspad ontmoeten. En ook de sporen die zij in ons achterlaten. ❤️

Een jaar later blijf ik leren, groeien en dankbaar zijn voor elk klein moment dat dit werk mij geeft.